بعد از سپری شدن مدت کوتاهی از بیگ بنگ اتم های هیدروژن که ساده ترین اتم ثابت در جهان است

از به هم متصل شدن یک پروتن و نیوترون به وجود میاید.

بعد از گذشت ۲ تا ۳ میلیارد سال نیروی کشش بین اتم های هیدروژن در قسمتی از فضا ایجاد میشود و موجب ایجاد توده های غبار که به ان سحاب میگوید میگردد این توده ها بر اثر نیروی کشش خود فرو مینشیند و بر اثر دما و حرارت زیاد اتم های هیدروژن موجود طی واکنش شدیدی که به ان فوزیون گویند به هم متصل شده و اتم هلیوم را ایجاد میکنند این عمل بسیار سریع انجام میود و موجب ایجاد حرارت و نور وتشعشع میگردد این درست لحظه ای است که ستاره متولد میگردد.

از همین رو سحابی ها محل تولد ستارگان است.

در پست های بعدی در مورد تحول و مرگ ستارگان مینویسم.

سیاه چاله ها از مرموز ترین اجرام سماوی هستند که جرم ان ها بسیار زیاد بوده ولی شعاع ان ها کم است .

سیاه چال ها دارای نیروی گرانش فراوانند که تمام اجرام اطراف خود را جذب میکنند سیا چاله ها به علت نیروی گرانش خودشان پدیدمیایند و گفتنی است سرعت فرار  ان حتی از سرعت نور نیز بیشتر است از این رو نور نیز توان گریز از سیاه چاله را ندارد.

علت این که سیاه چاله ها دیده نمیشوند و سیاه هستند نیز همین است به نقطه ای از سیاه چاله که دیده نمیشود افق رویداد گویند.

عاقبت تمام ستارگانی که جرمی معادل ۵ برابر خورشید دارند همین است.

گفتنی است در این دنیا تعداد بسیار زیادی سیاه چاله وجود دارد اختر شناسان مقدار اده موجود در جهان را پیش بینی کردند ولی مشاهده نمودند که مقدار ماده موجود در فضا بسیار کمتر از ان پیش بینی است و حدث زدند ما بقیه ماده توسط سیاه چاله ها بلعیده شده است!!!!!!!!

از ویژگی های جالب سیاه چاله ها این است که زمان دردرون سیاه چاله ها معنایی ندارد یعنی تغییر نمیکندولی جرم جسمی که در سیاه چاله است مدام کاهش مییابد.

تا به حال دیده اید که وقتی یک سیب را در یک سفره به حرکت در میاوریم قسمت هایی از این سفره دچار انحنا میشود حال این سیب هر چه بزرگ تر باشد این انحنا بیشتر خواهد بود این قضیه در فضا ـ زمان هم وجود دارد بدین گونه که اجرام سماوی میتوانند فضا ـ زمان را دچار انحنا کنند.

این موضوع عامل اصلی تغییر مسیر نور است که برای اولین بار اینشتین مطرح کرد او اعلام نمود که نور هنگام عبور از اطراف خورشید دچار تغییر مسیر میگردد او این نظریه را در هنگام خورشید گرفتگی اثبات کرد.

حتی یکی از علل ایجاد سیاه چاله ها نیز همین انحنا میباشد زیرا هرچه جرم جسم بیشتر باشد انحنا نیز بیشتر است حال هنگامی سیاه چاله ایجاد میشود که  انحنای فضا ـ زمان بینهایت باشد یعنی فضا ـ زمان بر روی خود بر گردد.

در پست بعدی بیشتر در مورد سیاه چاله ها میپردازم.

فضا به عنوان یک واژه در علم فیزیک معنی واحدی ندارد بلکه فضا تمام جهان هستی را پر میکند و ما را تا پایان دنیا احاطه میکند.

اما زمان خود دارای تعریف مشخص است و در فیزیک به ۲ صورت بیان میگردد:

روش ترمودینامیکی

 این روش را برای نخستین بار فیزیکدانانی مانند کلوین و سلسیوس که به مفهوم دما و تبادلات گرمایی علاقمند بودند، بنیان نهادند. اما شکل پخته و امروزین آن را در آثار اندیشمندانی مانند بولتزمان می‌بینیم. تعریف ترمودینامیکی زمان ، بر الگوهایی از رفتار مبتنی است که در سیستمهای ساده دیده می‌شود. بخش مهمی از سیستمهایی که در پیرامون ما وجود دارند، نظامهایی ساده هستند که از شمار زیادی از عناصر به نسبت ساده تشکیل یافته‌اند. عناصری که رفتارشان تقریبا تصادفی به نظر می‌رسد، اما برآیند رفتارهای سطح خردشان بر مبنای قواعدی کلان پیش بینی پذیر است. بررسی تحولات انرژیایی این سیستمها ، ستون فقرات علم ترمودینامیک را تشکیل می‌دهد.

روش تاریخ  مدارانه

این روش زمان را بر مبنای سیستمهای پیچیده‌ای تعریف می‌کند که امکان انباشت اطلاعات و تجربیات را در خود دارند. در این سیستمها ، گذر زمان به کاهش یافتن بی نظمی و افزایش نظم منتهی می‌شود. مثلا وقتی به بدن مجروح یک انسان یا بذر یک گیاه نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که با مرور زمان مقدار نظم درونی این سیستمها زیاد می‌شود. فرد زخمی بهبود می‌یابد و بذر به گیاه تبدیل می‌شود. به این ترتیب به نظر می‌رسد تعریف تاریخ مدارانه از زمان ، با تعریف ترمودینامیکی آن در تضاد باشد.

چنانکه می‌دانیم، مهمترین ویژگی حاکم بر قوانین علوم تجربی مانند فیزیک ، ناوردایی یا تقارن است. تقارن بدان معناست که قوانین یاد شده در تمام شرایط قابل تصور صدق می‌کنند. این بدان معناست که قوانین مزبور بیانگر ماهیت موضوع پژوهش و شیوه رفتار آن هستند و به شرایط پیرامونیِ آن وابسته نمی باشندما مشاهده میکنیم که زمتن را میتوان در سیستم ساده و هم در یک سیستم پیچیده مورد بررسی قرار دهیم که کاملا با هم متفاوتند و این ویژگی فیزیک است.

ما با استفاده از فیزیک مشخص میکنیم که فضا بدون زمان و زمان بدون فضا معنایی ندارد  زیرا هر جابه جایی نیاز به دو زمان دارد و بر عکس.

اینم نمودار فضا _ زمان است که محور عمودر زمان و محور افقی فضا است.

یک کتاب پیشنهاد میکنم بخونید البته اگر به نجوم علاقه دارید.

جدید ترین کتاب استیون هاوکینگ که با دخترش لوسی هاوکینگ نوشته است وشامل جدید ترین نظریات استیون هاوکینگ است و به صورت رمان میباشد.اسم این کتاب {دریچه ای به سوی کیهان}است.

یکی از سوالاتی که در ذهن علاقه مندان کیهان شناسی از جمله خود من وجود دارد این است که چه تفاوتی میان عالم وکیهان وجود دارد؟

برای رسیدن به جواب این سوال ابتدا هر کدام را جدا توضیح میدهم.

حالا من با توجه به ان چه خواندم و جست وجو کردم کیهان عبارت است از تمام چیز هایی که وجود دارد حال میخواهد قابل رویت باشد یا قابل رویت نباشد.یعنی کیهان در برگیرنده همه چیز است و هیچ چیز ان را در بر نگرفته است ولی عالم تنها چیز هایی است که قابل رویت است و خود زیر مجموعه ی کیهان است.

حال علم کیهان شناسی به مطالعه ی روند تغییر و تحول کیهان میپردازد.

شما هم نظرتون رو بگید.

کیهان شناسی از زیر مجموعه های علم فیزیک بوده که به مطالعه ی اجرام سماوی و ماهیت کیهان میپردازد.و به طور کلی همان نجوم است که پیشرفته تر گردیده است.

کیهان شناسی در چندین سال اخیر بسیار مورد توجه قرارگرفته است به طوری که سال ۲۰۰۹ را سال جهانی نجوم نامیدنده اند.

در پست های بعدی بیشتر در مورد کیهان شناسی مطلب مینویسم.